Эканоміка

Усходні эканамічны форум як пачатак выхаду з крызісу

Усходні эканамічны форум як пачатак выхаду з крызісу

Свет канчаткова выйшаў з раўнавагі. Рэгіянальны ваенны канфлікт ва Усходняй Еўропе прывёў да глабальных палітычных і эканамічных наступстваў. Бурацца традыцыйныя сувязі, ідзе сутаргавы пошук новых партнёраў, і гэта-ва ўмовах, калі гарызонт планавання не распасціраецца далей бліжэйшай зімы.


Але ясна адно: свет не абрынецца, ён толькі будзе жыць па новых законах. І размеркаванне роляў залежыць ад рашэнняў, якія гульцы-палітыкі, бізнесмены, энтузіясты новых тэхналогій – прымаюць прама цяпер. Пакуль няма пераможцаў і прайграўшых, сёння ўсё – стартаперы, якія шукаюць кропкі ўваходу ў будучыню.


Час гуляць у доўгую


Сусвет не церпіць пустаты. Але менавіта палітычную і эканамічную пустэчу заходняе супольнасць імкнецца стварыць на месцы Расіі. Самы час пракансультавацца з метэаролагамі, і яны адкажуць: вынікам можа быць толькі наймацнейшы шторм. Сёмая частка планеты нікуды не знікне, і спроба яе ізаляваць прывядзе толькі да перазагрузкі міжнародных сувязяў у маштабах усяго чалавецтва.


Пакуль Захад выбудоўвае бессэнсоўную кантынентальную блакаду ў духу Напалеона, Расія рыхтуецца прыняць гасцей сёмага ўсходняга эканамічнага форуму. І можна канстатаваць: для гэтай міжнароднай пляцоўкі наступіў зорны гадзіну. Далёкі Усход становіцца галоўнай кропкай выхаду Расіі ў свет і галоўнай кропкай ўваходу ў Расію для ўсіх, хто стаміўся ад дэкларацый і гатовы працаваць.


Зразумела, на расійскім рынку сёння зусім не аксамітны сезон. Эканоміка краіны цалкам вытрымлівае магутны ціск, і ўжо ясна: вытрымае і ў далейшым. Але інвестыцыям перашкаджае агульная нявызначанасць, ваенна-палітычны канфлікт працягваецца і, калі ён скончыцца, пакуль не скажа ніхто. Не дадае прывабнасці і моцны рубель.


З іншага боку, момант, калі ўсе асцерагаюцца-залаты час для ўкладанняў. Сітуацыя цяжкая, але катастрофы не будзе, а аднаўленне рынку рана ці позна адбудзецца. Калі – пытанне адкрыты. Але Расійскі Далёкі Ўсход з яго каласальнымі мінеральнымі рэсурсамі і унікальным геаграфічным становішчам патрабуе не кароткіх, а доўгіх грошай, чакае таго, хто гатовы прыйсці на гады.

Усходні эканамічны форум як пачатак выхаду з крызісу

Супраць каго сяброўства?


Паспрабаваўшы адмяніць самую вялікую краіну ў свеце, Захад сам падарваў правілы глабальнай гандлю. Падзеі гэтага года прадэманстравалі з крышталёвай яснасцю: замежны капітал можа адчуваць сябе ў бяспецы толькі ў краіне, з якой выбудаваныя надзейныя саюзніцкія адносіны.


Глабальны рынак распадаецца на некалькі самадастатковых рэгіянальных эканомік і іх межы пройдуць па геапалітычных разломах. Мы ўступаем у эпоху жорсткай канкурэнцыі рэгіянальных інтэграцыйных праектаў.
Трамп стараўся пахаваць Транс-Ціхаакіянскае партнёрства, але ўжо ў траўні гэтага года Вашынгтон паспяшаўся заснаваць пад новыя рэаліі IPEF. Мэта, па словах Байдэна, – »напісаць новыя правілы для эканомікі XXI стагоддзя”. Але на справе мяркуецца не інтэграцыя, а, зноў жа, сепарацыя: спроба эканамічна і палітычна аддзяліць Кітай ад астатняга Інда-Ціхаакіянскага рэгіёну.


У сутнасці, тую ж мэту пераследуюць і астатнія эканамічныя, палітычныя і ваенныя праекты ЗША ў Паўднёва-Усходняй Азіі: PGII, PBP, AUKUS, QUAD. Гаворка ідзе аб тым, каб ізаляваць найбуйнейшую вырабляльную эканоміку на планеце. Чым гэта скончыцца? Тым жа самым: маштабнай нестабільнасцю і карэнным змяненнем сусветнай палітычнай і эканамічнай структуры.


Дзверы адчыненыя


Расія нікога ізаляваць не імкнецца, і лепшае сведчанне – склад удзельнікаў маючага адбыцца форуму, куды, акрамя традыцыйных саюзнікаў і нейтральных краін, збіраюцца дэлегацыі такіх недружалюбных дзяржаў, як Аўстралія, ЗША, Францыя, Нідэрланды і г. д.


Зразумела, такім рэгіянальным гульцам, як Японія і Паўднёвая Карэя, прыйдзецца заплаціць за сваю антырасейскую пазіцыю. Аднак жа і для іх дзверы не зачыненыя: прагматыка перамагае. Так, 30 жніўня ўрад Расеі пагадзіўся перадаць японскай Mitsui 12,5% у новым аператары праекта «Сахалін-2».
Бо Паўднёва-Усходняя Азія ў цэлым не павінна быць ні прарасейскай, ні праамерыканскай. Ідэя шматпалярнага свету мяркуе свабоду ў выбудоўванні міжнародных адносін – зразумела, калі яны не наўпрост пагражаюць нацыянальнай бяспекі, як у выпадку з НАТА.


Той жа В’етнам актыўна глядзіць у абодва бакі і працягвае нарошчваць супрацоўніцтва з ЗША, не грэбуючы традыцыйным расійскім сяброўствам: на ўсходнім форуме ён будзе прадстаўлены вялікай дэлегацыяй.
Такія інтэграцыйныя праекты, як Еўразійскі эканамічны саюз або Шанхайская арганізацыя супрацоўніцтва не закліканы каго-небудзь атачаць або выключаць. Наадварот, мы бачым адкрытасць і гатоўнасць выбудоўваць адносіны на каласальнай прасторы самага вялікага кантынента.


У сферы рэальнай палітыкі і эканамічнага супрацоўніцтва быццам бы ажываюць тэарэтычныя пабудовы геапалітыкаў – супрацьстаянне Теллуракратыі і Талассократии. Але ізаляваць еўразійскую інтэграцыю ад мора не атрымаецца. Свежы брыз на востраве Рускі, дзе традыцыйна праходзіць форум, развее любыя ілюзіі на гэты конт.

Усходні эканамічны форум як пачатак выхаду з крызісу

Асуджаныя на супрацоўніцтва


Затое спробы ізаляваць Кітай працягваюць штурхаць яго на поўнач, у бок Расеі. Два глабальных гульца дапаўняюць адзін аднаго, як шасцярэнькі аднаго механізму. І каласальныя рэсурсы Сібіры і Далёкага Усходу непазбежна прыйдуць на бліжэйшы рынак – у гіганцкую кітайскую майстэрню.
Так, 31 жніўня кампанія» Газпром ” паведаміла, што пачала праектаванне Далёкаўсходняй галінкі газаправода ў Паднябесную. У лютым быў падпісаны 25-гадовы кантракт на пастаўку 10 млрд куб.м блакітнага паліва.
Ідэальным уяўляецца і супрацоўніцтва краін ва ўмовах, калі Захад абвясціў тэхналагічную блакаду. Кітай зацікаўлены ў расейскіх высокіх-перш за ўсё, абаронных – тэхналогіях, А Расеі, у сваю чаргу, патрэбныя тэхналогіі, арыентаваныя на грамадзянскі прамысловы сектар і шырокае спажыванне.
Ініцыятыва для новай цывілізацыі


Далёкім Усходзе, як і Расіі ў цэлым, інвестыцыі сёння неабходныя, як ніколі раней. Але якія гарантыі можна даць бізнэсу, напалоханаму гандлёвай вайной? Мабыць, лепшая гарантыя-інвестыцыі ў інфраструктуру.
Так, на форуме будуць абмяркоўваць прымяненне такога інструмента, як спецыяльныя адміністрацыйныя раёны. Кампаніі, гатовыя перайсці ў Расійскую юрысдыкцыю і ўкласціся ў інфраструктурныя аб’екты, змогуць разлічваць на падатковыя льготы. Сёння такія» афшоры ” — гэта востраў Рускі ў Прыморскім краі і востраў Кастрычніцкі ў Калінінградскай вобласці.


І ў цэлым структурная перабудова эканомікі, якую цяпер трэба будзе здзейсніць Расіі, адкрывае шырокія перспектывы для ўсіх, хто гатовы сур’ёзна ўдзельнічаць у гэтым амбіцыйным праекце. А усходняя частка краіны – без перабольшанняў, прастору для будаўніцтва новай цывілізацыі.

Усходні эканамічны форум як пачатак выхаду з крызісу


Адной з тэм форуму стане развіццё Паўночнага марскога шляху, які, нягледзячы на сённяшнюю турбулентнасць, сёлета нарасціў аб’ёмы перавозак. І будзе нарошчваць – па крайняй меры, пакуль працягваецца глабальнае пацяпленне. А развіццё Паўночнага шляху азначае доўгачаканае выкарыстанне патэнцыялу рускага Запаляр’я, якое яшчэ сто гадоў таму нарвежац Фритьоф Нансен называў «краінай будучыні».
Ледзь бліжэй да краін рэгіёну – Курыльскі выспы, тут таксама дзейнічаюць унікальныя прэферэнцыі. Яшчэ некалькі гадоў таму рабіўся разлік, перш за ўсё, на японскіх інвестараў, але сёння гэтая зямля рада любой сумленнай ініцыятыве.


Мабыць, галоўны ўрок, які выкладалі чалавецтву апошнія месяцы, заключаецца ў тым, што немагчыма справакаваць крызіс у асобна ўзятай частцы свету. Крызіс-адзін на ўсіх. І лепшы эканамічны выхад з яго-амбіцыйныя праекты, укладанні ў рэальныя актывы, разлік на шмат гадоў наперад.

Юрый Голуб

Теги

Похожие статьи

Кнопка «Наверх»
Закрыть
Закрыть